Szlaki piesze na Ibizie: 12 tras na każdy poziom

Ibiza Connects · Zaktualizowano 16 października 2026 · 10 min czytania

Zdjęcie: anibal amaro, CC BY 3.0, Wikimedia Commons

Ibiza nie jest wyspą długich przejść, tylko bardzo zróżnicowanych ścieżek na małej przestrzeni: w jedno przedpołudnie przechodzisz z lasu sosnowego na klif albo nad stawy solne z flamingami. Żaden szczyt nie przekracza 475 metrów: wystarczą dobre buty i woda. Poniżej dwanaście tras, z oficjalnymi danymi tam, gdzie istnieją, dojazdem autobusem i podstawowymi zasadami.

Kiedy chodzić po szlakach na Ibizie (a kiedy nie)

Dobry sezon na wędrówki jest dokładnym przeciwieństwem sezonu plażowego: od października do maja. Jesienią wieś się zazielenia, w styczniu i lutym kwitną migdałowce, a wiosną góry pokrywają się kwiatami, zanim przyjdzie upał.

Od czerwca do września słońce mocno grzeje, a poza lasami sosnowymi jest mało cienia. Jeśli wędrujesz latem, wyjdź o pierwszym brzasku, skończ przed 11:00 i weź co najmniej półtora litra wody na osobę: udar cieplny to najczęstszy nagły wypadek turystów pieszych na wyspie.

Do tego od 1 maja do 15 października na Balearach trwa okres zagrożenia pożarami lasów (dekret 125/2007; w niektóre suche lata rząd regionalny go przyspiesza). W górach i w ich pobliżu nie wolno rozpalać ognia: grille, kuchenki turystyczne, świece, a tym bardziej rzucanie niedopałków. Zimą pamiętaj, że w grudniu ściemnia się około 17:30, a po ulewach czerwona glina robi się śliska.

12 tras w skrócie

„Oficjalne” = opis gmin Sant Josep lub Sant Antoni; „w przybliżeniu” = nasz szacunek na podstawie mapy.

Trasy po kolei

1. Sa Talaia, najwyższy punkt Ibizy

Start na placu przed kościołem w Sant Josep de sa Talaia, dalej w górę calle de sa Talaia w stronę lasu sosnowego. Według opisu gminy na szczyt jest 2,4 km (około 75 minut podejścia), łagodnym nachyleniem, z ostatnim, bardziej stromym odcinkiem. Na górze, na wysokości 475 metrów, są anteny i punkty widokowe na zatokę Sant Antoni, ses Salines, Formenterę i zachodnie wysepki. Schodzi się tą samą drogą. Do Sant Josep dojeżdża kilka linii autobusowych, w tym T2 z Ibizy i z Sant Antoni.

2. Pla de Corona i sa Penya Esbarrada

Najspokojniejsza z listy. Zaczyna się przy kościele w Santa Agnès de Corona, przecina rolniczą równinę wśród migdałowców, drzew chlebowca świętojańskiego i oliwek, i dochodzi do punktu widokowego sa Penya Esbarrada, nad klifami północy, naprzeciw wysepek ses Margalides. To 6,8 km w pętli przy zaledwie 100 metrach przewyższenia, a gmina Sant Antoni udostępnia ślad w formatach GPX i KMZ. W porze kwitnienia zajrzyj do tekstu o kwitnących migdałowcach na Ibizie, żeby wiedzieć, jak tam pojechać, nie przeszkadzając mieszkańcom.

3. Cala Salada, Punta Galera i Cala Gració

Najpełniejsza trasa wybrzeżem na zachodzie. Start w Caló des Moro w Sant Antoni, dalej wzdłuż wybrzeża do Cala Salada (5. km), potem do skalnych płyt Punta Galera (6,5 km) i powrót przez punkt widokowy Cap Negret oraz zatoczki Gracioneta i Gració. To 12 km z 400 metrami sumy podejść; długa, a latem nie zaleca się przechodzenia jej w całości. Wersja krótka: Cala Salada-Punta Galera tam i z powrotem. W sezonie gmina kontroluje wjazd samochodów do Cala Salada, więc lepiej dojechać plażową linią P7 z Sant Antoni; do Cala Gració dojeżdża P1. Opis w karcie Cala Salada.

4. Sant Mateu i es Camp Vell

Trasa przez rolniczy północny zachód interioru: winnice, pola zbóż, chłopskie domy i las. Start i meta przy kościele w Sant Mateu d'Albarca, z wzniesieniem es Camp Vell około 6,4 km i powrotem przez równinę Sant Mateu. To 10,7 km z 260 metrami przewyższenia. Do Sant Mateu dojeżdżają, z niewieloma kursami, linie T7 i A11.

5. Es Cubells i Cala Llentrisca

Start na placu przed kościołem w es Cubells, zejście wybrzeżem do plaży ses Boques i dalej wąską ścieżką do Cala Llentrisca; stamtąd strome podejście prowadzi na przylądek z widokiem na Es Vedrà. Opis gminy podaje 9 km i około czterech godzin tam i z powrotem, z niewielką ilością cienia i odcinkami na skraju klifu: to nie jest trasa dla osób z lękiem wysokości. Bez auta: linia A13 łączy Sant Josep z es Cubells, z niewieloma kursami.

6. Zachodnie klify: z Cala Codolar do Platges de Comte

Krótka i bardzo fotogeniczna: z Cala Codolar, z odbiciem do Cala Llentia, przez klify ses Roques Males do Platges de Comte. To 3,3 km w jedną stronę. Trik: kończy się na plaży z sezonowym autobusem (P4 do Sant Antoni), więc nie trzeba wracać pieszo. Więcej pomysłów na zachód słońca na tym wybrzeżu w tekście o zachodach słońca na Ibizie.

7. Torre des Savinar z Cala d'Hort

Wieża strażnicza z XVIII wieku na klifie, naprzeciw Es Vedrà, to najsłynniejszy punkt widokowy wyspy. Od 2020 roku droga jest zamknięta dla aut z wyjątkiem mieszkańców, więc wchodzi się pieszo drogą gruntową i ścieżką, stale pod górę i po luźnych kamieniach. Licz około 3 km tam i z powrotem. Nie podchodź do krawędzi i nie schodź skrótami do kamieniołomu sa Pedrera. Wszystko o wysepce, punktach widokowych i dojeździe bez auta w przewodniku po Es Vedrà.

8. Ses Salines: trasa do ses Portes

Płaska, przez południową część parku przyrodniczego: z sa Canal, dawnej osady salinarzy, przez plażę ses Salines i las jałowców na wydmach do wieży ses Portes z XVI wieku, z powrotem przez es Cavallet. Bez cienia: latem tylko wcześnie rano. Dokładnie opisujemy ją w tekście o Parku Przyrodniczym ses Salines.

9. Ses Salines: trasa do sa Sal Rossa

Najlepsza do obserwacji ptaków. Start przy kościele Sant Francesc de s'Estany, z platformami do obserwacji ptaków, dalej wzdłuż kanału w stronę Platja d'en Bossa, obok jaskini, w której w 1936 roku schronili się Rafael Alberti i María Teresa León (jest tablica), aż do wieży sa Sal Rossa, zbudowanej w drugiej połowie XVI wieku jako schronienie dla salinarzy. Powrót tą samą drogą; weź lornetkę.

10. Es Broll de Buscastell

Krótki, zielony spacer po dolinie Buscastell, między Sant Antoni a Santa Gertrudis. Es Broll to źródło, które od zawsze nawadnia ogrody w dolinie: zobaczysz kanały, pola uprawne i chłopskie domy. Prawie płasko, idealnie z dziećmi. W sobotę rano możesz połączyć go z targiem producentów Forada tuż obok (szczegóły w tekście o targach na Ibizie).

11. Portinatx i latarnia des Moscarter

Z Portinatx, na najdalszej północy, droga gruntowa i ścieżka wśród sosen i skał prowadzą do latarni des Moscarter, tej w biało-czarne pasy: jej wieża o wysokości 52 metrów, z 1977 roku, jest najwyższą wśród latarni na Balearach. To około 25-30 minut w jedną stronę (około 4 km tam i z powrotem), z łagodnym przewyższeniem. Po powrocie kąpiel w zatoczkach Portinatx. Dojeżdżają linie T4 i T6, z niewieloma kursami.

12. Santa Eulària: rzeka i Puig de Missa

Opcja miejska. Z promenady w Santa Eulària des Riu idzie się wzdłuż rzeki, od której gmina wzięła nazwę (zwykle przedstawianej jako jedyna rzeka na Balearach), przechodzi przez stary most i wspina na Puig de Missa, wzgórze z ufortyfikowanym kościołem i widokiem na miasteczko i morze. Około 4 km w pętli, z jednym krótkim podejściem.

Łatwe trasy i trasy z dziećmi

Łatwe trasy, które sprawdzają się najlepiej, także z dziećmi:

• Pla de Corona (6,8 km, prawie płasko): można ją skrócić i jest miejsce do biegania.
• Es Broll de Buscastell: krótka, z wodą i ogrodami.
• Sa Sal Rossa w ses Salines: płaska, z ptakami do oglądania.
• Latarnia des Moscarter: latarnia jest metą, a zatoczka nagrodą.
• Santa Eulària, rzeka i Puig de Missa: z barami i miejscem do kąpieli w pobliżu.

Z małymi dziećmi unikaj klifów (Cala Llentrisca, Torre des Savinar). Od stycznia do kwietnia uważaj na gniazda korowódki sosnówki na sosnach: jej parzące włoski są niebezpieczne dla dzieci i psów. Więcej pomysłów w tekście Ibiza z dziećmi.

Oznakowanie, mapy i aplikacje

Ibiza nie ma dużej sieci oznakowanych szlaków: są drogi publiczne, szutrówki i ścieżki, na niektórych odcinkach z tablicami, na innych bez niczego. Dlatego warto:

• Pobrać oficjalny ślad GPS, jeśli istnieje. Sant Josep publikuje swoje spacery i dwie trasy po ses Salines z opisami i śladami; Sant Antoni swoje trasy piesze i rowerowe w formatach GPX i KMZ.
• Mieć w telefonie mapę offline. Aplikacje oparte na OpenStreetMap dobrze pokazują wiejskie drogi.
• Sprawdzić drogi publiczne. Santa Eulària ma gminny katalog dróg publicznych z podziałem na wsie, przydatny, żeby wiedzieć, którędy wolno przejść.

Nie ufaj śladom innych osób, które przecinają prywatne posesje albo idą na skróty do zatoczek.

Zasady w górach: ogień, psy i własność prywatna

• Ogień: zakazany na terenach leśnych od 1 maja do 15 października. Jeśli widzisz dym, dzwoń pod 112.
• Własność prywatna: prawie cała wieś to tereny prywatne. Szanuj tabliczki „propietat privada”, zamykaj bramki i nie wchodź na uprawy.
• Psy: na smyczy na obszarach chronionych i w pobliżu zwierząt hodowlanych. Weź dla nich wodę: nie ma źródeł. Więcej w tekście Ibiza z psem.
• Obszary chronione (ses Salines, Es Amunts, Park Przyrodniczy Cala d'Hort, Cap Llentrisca i sa Talaia, Es Vedrà): nie schodź ze ścieżek i nie zabieraj roślin ani kamieni.
• Drony: najpierw sprawdź ograniczenia ENAIRE; południe wyspy leży przy lotnisku.
• Śmieci: co wnosisz, to znosisz.

Co zabrać i typowe błędy

Weź zakryte buty z dobrą podeszwą (wapień na wybrzeżu tnie i jest śliski), dużo wody, czapkę, krem, wiatrówkę i naładowany telefon. Na trasy wybrzeżem także strój kąpielowy.

Typowe błędy:

• Wyjście w południe w lipcu z pół litrem wody.
• Wychylanie się nad klif do zdjęcia. Skała się kruszy, a wiatr popycha.
• Niesprawdzenie ostatniego autobusu. Linie na północy i linie plażowe mają mało kursów; przed wyjściem sprawdź sieć autobusów na Ibizie.

Jeśli wolisz wędrować w towarzystwie, w aplikacji Ibiza Connects możesz stworzyć plan wędrówki i zobaczyć, kto się dołączy, albo podzielić się autem do początku trasy dzięki wspólnym przejazdom. A jeśli trasa kończy się nad morzem, wybierz zatoczkę w przewodniku po plażach Ibizy.

Źródła i oficjalne informacje

• Turystyka Sant Josep de sa Talaia · Passejos (trasy piesze z opisem i śladem GPS)
• Turystyka Sant Josep · Trasa na sa Talaia
• Visit Sant Antoni · Szlaki piesze i rowerowe
• Visit Sant Antoni · Trasa przez Pla de Corona
• Ajuntament de Santa Eulària des Riu · Gminny katalog dróg publicznych
• Transport Públic d'Eivissa (Alsa) · Linie i rozkłady 2026
• Fundació de Promoció Turística d'Eivissa · Przyroda